شهید ابراهیم هادی کسی بود که در پی حمله ناگهانی و برنامهریزیشده عراق کمک کرد تا بسیاری از افراد گیر افتاده در کانالها عقبنشینی کنند و خودش در کانال سوم که کانال کمیل نام داشت باقی ماند و علاوه بر رسیدگی و مراقبت از مجروحان، شهدا را به گوشهای از کانال و به دور از آتش دشمن برد تا پیکر شهدا از آتش دشمن در امان باشند.

ابراهیم هادی بعد از ۵ روز مقاومت در روز جمعه، ۲۲ بهمن سال ۱۳۶۱، در کانال کمیل به شهادت رسید و تا به امروز مفقودالاثر است.
شهید هادی در طی ۵ روز مقاومت کانال کمیل، هدایت رزمندگان و مدیریت تدارکات و خورد و خوراک را بعهده گرفت و شرایط را برای دیگر همرزمانش برای عملیات مجدد در این منطقه فراهم نمود.
ابراهیم هادی با سرپا نگه داشتن کانال کمیل به علمدار کمیل شهرت یافته است.